Huis- Tuin- & Keukenpraatjes


Elke zaterdag om 11:15 uur een nieuw praatje met een plaatje.

Reacties zijn zeker welkom. Reageren kan via het contactformulier.

Thuiskomer

De afgelopen week had ik pech met onze auto. Niets ernstigs, maar wel vervelend en een dure grap. Ik zag een klinker op de weg te laat. Een kapotte velg en een lekke band waren het gevolg. Daardoor zat deze week de thuiskomer onder de auto. En die thuiskomer zorgde bij mij voor een wisselend humeur.

Op een door ons vaak gebruikte weg lag een betonnen klinker. Ik weet niet door wie of hoe die klinker daar gekomen is. Door dilatatievoegen van het wegdek in de tunnel kan hij uit een hobbelende aanhanger zijn gevallen. Hij kan evengoed door iemand op de weg zijn gegooid. 

Hoe dan ook, maandagochtend zag ik die betonnen klinker net te laat. Ik probeerde uit te wijken, maar dat lukte niet. Gelukkig kon ik daarna veilig thuis komen. Eerst leek alleen de velg beschadigd, maar na korte tijd was de band van het voorwiel leeg en bijna zo plat als een dubbeltje.


Onze auto is ruim 13 jaar oud. Bijna 150.000 km op te teller en heeft nog nooit met pech langs de kant gestaan. En nu moet ik na een gevalletje van pech naar de garage. Plots heb ik die - in de kofferbak verstopte - thuiskomer nodig. 

Zo'n thuiskomer is kleiner en smaller dan een klassiek reservewiel. Je kunt er best een stukje mee rijden, maar niet harder dan 80 kilometer per uur. Die thuiskomer gebruik je dus alleen voor noodgevallen. Hooguit korte ritjes en zeker niet op de snelweg.

Het wiel wisselen moet ik zelf kunnen. Voor de winter- en zomerbanden heb ik immers een handige hydraulische garagekrik. Maar helaas. Bij een platte band past die krik met geen mogelijkheid tussen draagbalk en wegdek. Dan maar die schaarkrik uit dat andere verstopvakje van de kofferbak.

Al zwengelend heb ik het wiel verwisseld. Het kapotte wiel in de kofferbak en naar de garage. De relatief nieuwe band werd door de garagist afgeschreven. Ook de velg was niet te repareren. Een nieuwe velg was niet op voorraad. Die werd besteld.. 

De rest van de week keek ik tegen de ‘thuiskomer’ aan. Daar werd ik niet vrolijk van. Vooral met de prijsopgave van de garage voor een nieuwe velg én band in het achterhoofd. Een dure grap en daarvan daalde mijn humeur. We hadden geen plannen, maar dat je niets met de auto kán werkt ook niet positief.

En toch voel ik ergens een blijdschap en kinderlijke trots die me verrast. Ik ben natuurlijk blij dat onze oude auto nog een schaarkrik en een thuiskomer heeft. Ik ben echter vooral blij dat het me gelukt is het probleem zelf op te lossen. Ik had de ANWB niet nodig. Het is bij mij nog steeds: “zellef doen”.

Inmiddels is het zaterdagochtend. De baliemedewerker van de garage heeft gebeld dat ik het wiel nog voor de Pinksterdagen op kan halen. De nieuwe velg is binnen. En een nieuwe band maakt het wiel weer compleet. Hij kan op de auto gemonteerd.

Ik weet inmiddels dat ik het zelf kan, maar nu mag de monteur het doen. Na het afrekenen heb ik vast geen zin meer om het zelf te doen. Een dure les. De volgende keer zal ik beter moeten uitkijken met wat er op de weg ligt. Hopelijk blijven de thuiskomer en de schaarkrik weer lange tijd verstopt in de kofferbak.

Terug naar overzicht

Geen hoogdravende meningen of stellingen.

Gewoon wat huis-, tuin- en keukenpraatjes

en soms een beschouwende blik naar 'buiten' .


De praatjes met de plaatjes van 2023 zijn gebundeld te vinden in de Archiefkast.